Sen Ve Orası

Gecenin şarhoş yalnızlığı örterdiKaranlığında baykuşların öttüğü doğduğum kentin.Mum alevinde umutları vardıElektrikten habersizİnsanların oradaEn büyük korkularıToprak damın akmasına sebep olacak Yağmur bulutlarıydı.Ölüme bakar gibi bakardıİnsanlar bulutlaraO, kapkara korkuÖyle büyürdü ki…Sonunda kabus olur yansırdı Sıvasız taş duvarlara. Her zaman kötü şeyler olacak değildi yaTelaşBazen sevinçle yer değiştirirdi oradaMeselaKokmuş çökeleğe inatEkmeğine reçel de sürülürdü çocuklarınKaç kuruş olduğuna bakılmaksızınNeşeye neşe katardıİğne ile ardı ardına patlatılan Sesleri balonların. OradaBir yandan çatlamış meme uçlarıylaOflayarakÇocuk emziren kadınlarDiğer yandan nasıl beslerim kaygısına düşmedenYeniden hamile kalırlardıHamile kalmamak Günahtı.Şeyhimiz öyle buyururduİtaat etmek şarttıSitem.Hiç edilmezdi.Sitem de kabahatti.
Kışı sert geçerdi oralarınDağlarında sürü ile acıkmış kurtlar,Kar üstündeAyağında lepekDağdan şehre inmeye çalışan adamlarla beraber gezerlerdi.Kimsenin dünyadan haberi yoktu.Kendilerine bu hayatı reva görenlereHep boyun eğerlerdi.Kimse neden diye sormazdı.Neden günah sayılırdı.Yazın güneşinKışın ayazın şekillendirdiği insanlarSefaletin en acımasızına bile şükrederlerdi. Bazen ecel…Sırtımızda un çuvalı taşırkenYolun en dar dönemecinde beklerdi.Birden Keskin bir kurşun sesiMızrak gibi karanlığı delerdi.Herkes bilirdiTöre böyleydi.ÇünküHacı Mahmut’un oğlu Nizamettin’in kanıHala yerdeydi.Aksakallı büyüklerKazanlara su koydururkenİki kişiyi deTez olsun diye mezarlığa gönderirdi.Kimin öldüğü bilinmezdiHer kesTöre yerine geldi der,Kalınca sarılmış muş tütünündenOh… çekipDerince bir nefes çekerlerdi.Sadece biri öldürüldü bilinirKimin öldüğüO kadar daÖnemli değildi.
Gecenin sarhoş yalnızlığı örterdiKaranlığında baykuşların öttüğü Doğduğum kentin.Fanusu kırıkGaz lambasının aydınlattığı gecelerdeMasallar da anlatılırdı çocuklara.Mirze mıhemmed masallarıyla geceler Gışté dedemin tespihi gibi uzadıkça uzardı.ÇocuklarRostemé Zal ile sabaha uyanırdı.Sabahlar sevdayla aydınlanırdı.Anlamazdım.Anlayamazdım Masallardaki sevdalarıİnsanlarımın neden övdüğünüFakatSevdalandı diye birineKız çocuklarınıVurup öldürdüğünü. Masallar anlatılırdı uzun kış gecelerinde.Ben Rostemé Zal olurdumUçururdum kellesini tüm Beko’ların.Sen,Zin olurdunAma ben Mem olmayı başaramazdım.SenXecé olurdun Süphan’daAslı olurdun,Kaçırırdı baban seni Ben bulmak için yola düşerdim ardından.SenArdından hep koştuğum bir masaldınBilmezdimHep ulaşamayacağım yerde beklerdin beniElerimi uzatırdımYetişemezdim.