divine'nin şiir defteri!!

[divine1987]

Kalbim;
Yargısız infazları infaz et
O seni infaz etmeden...

Bunalimli bir haldeyim yine;
Ve gelecegi düşünmek bile istemiyorum ...
Sonsuz mavi gecenin içinde.
Gölge düşürme bu sevdaya
Geçen kara bulutlardan...
Yokolmuş kentleri arıyorum
Ayrılırken gönlümü kanattığım

Sustuğum gün
Sen konuşma
Bozulmasın büyüsü sessizliğin...
Sustuğum gün bil ki
Suskunluğum konuşmaktadır
Hatta haykırmaktadır avaz avaz

Bazen can,bazen ete batan cam kırıkları..
Üzmüyor,incitmiyor,acıtmıyor..
Sadece batıyor işte..

aşk eski bir paLawra artık burdan qeçmeyecek..
inanmak bır yoL kımse yurumeyecek..
hayır ıstemem bır baskasını..
yaLnızda ayaqa kaLkabiLirim..
hyr dokunma bir başkasına..
tutunmadanda ayaqa kaLkabiLirim..(!)

şimdi acemi sözcükLere elimi sürdüm küskün bir masaL
yorgun bir hayaL yoksuL çokça zaman yazacağım sana
sessizLiğe çığlıkLarım küfür oLup taşmışken hem de.
sen şimdi boşver hani akıL fikir var
dudakLarıma karLardan besiLi kopuk şarkıLar
baygın bir hikayeye varır da sesLenir mi?

[divine1987]

görmeden kim anlatabilir
kar toplamış saçların güzelliğini
kim biriktirebilir saydamlığıyla acıtan
camkırığı gözlerin bereketini

kaç yaprakla geçilir zaman
fırtına kaç adımda ulaşır hoşgörüye
insan kolay çınar olmuyor
ömrünüz yaşamı borçlu kılıyor

yüreğimin kapıkomşusu sevgili hocam
sizinle düştü umudumun son rengi
bilmez miyiz direnç yola çıktı mı
dünya daraltıverir kendini

değirmendereli çınarlardan duydum geçende
kıskanıyorlarmış sizi...

[divine1987]

Nasıl da yağmıyor yağmur
gözlerim sırılsıklam
sahile vuran dalgalar kadar maviyim belki
mavinin her tonu ellerimde
maviler sırılsıklam

köhne bir mekanda mı söylemiştik,
tamburlu şarkıları..?
kimin eli vurmuştu yüreğin hüzzamına..?
sen arkadaş..! Nasıl da yıkılmıştın son notada
uzak değil yakındı ama
yorgundu yaşananlar
bu kadeh de med-cezirlere deyip,
masaya yığılan
ve sürüklenerek bir köşeye yatırılan,
sakallı sarhoş gibi yorgundu yaşananlar

biz değil miydik,
sen değil miydin isimsiz sabahlara sevdalar kazıyan..?
tozlu fotoğraflardaki gülüşünü arama
kayıp gençliğin değil şişelerde gördüğün
günahı bile yeter dediğin o fahişe
uğruna delirdiğin o kaltak
dudaklarının hangi kıyısına demir atıyor şimdi..?

biz değil miydik,
sen değil miydin sevgiyi yürekte arayan..?

çal ustam
konuştur şu tamburun tellerini
köhne de olsa mekan,
sağlamdır bedenlerimiz
körpe yalnızlıklara,
körleşmiş bakışlara,
bir şişe de ben devireceğim

pardon..?
bir şarkı mı istediniz..?
hay hay, lafı mı olur
yalnız hiç susmam başlarsam
yüzsüzüm biraz
beceremem naz yapmayı

hadi çal ustam
çal hadi
sen değil miydin şarkılarla sevişmeyi,
mısralarla oynaşmayı öğreten..?
tüm şarkılar kadın
tüm şarkılar erkek artık
bakire bir mısra bile kalmadı avuçlarımızda

nasıl da yağmıyor yağmur
nasıl da dönmüyor başım
gözlerim sırılsıklam..

[divine1987]

Bugün yine tut ellerimden
Kendimi boşlukta hissediyorum
İhtiyacım var
Her zamankinden çok ihtiyacım var bugün sana
Bırakma beni dipsiz kuyulara
Bırakırsan boğulurum sensizlikte
Kaybolmama izin verme bu sessizlikte...


Aşkın içimi yakıyor
Sevgin tüm benliğimi
Dayanmak çok zor sensiz geçen her ana
Gel artık al beni benden boğdurma yalnızlığına
Götür masal bahçemize unuttur bütün kötü anıları
Bana sarıl beni sar
Bir aşk yangını sıcaklığı kollarınla
Yine saçlarımda gezdir ellerini
Dokunuşlarınla hayat ver bana
İhtiyacım var
Her zamankinden çok ihtiyacım var bugün sana
Gel yine tut ellerimden…


Tahammül çok zor senin yokluğuna
Alışamadım sensiz yaşamanın boşluğuna
Bugün yine her yer karanlık her şey kara
Gel bana ışığınla aydınlığınla.
Güçsüz düştüm ümitsiz
Yolarımda engeller
Taşlar çalılar dikenler
Ayaklarımsa yalın ve yara
Ben varamıyorum
Bugün sen gel bana
Her zamankinden çok ihtiyacım var
İhtiyacım var bugün sana
Gel yine tut ellerimden
Tut ellerimden
Sarıl bana...

[divine1987]

Ben martıların martı olduğunu seninle biliyorum
Kuşların uçtuğunu, denizlerin dalgalandığını
Mehtabın sularda tatlı tatlı yıkanabildiğini
Seninle biliyorum yosunların kokusunu
Islak taşların pırıltılarını seninle tanıyorum
Sensiz ne kadar cahil olduğumu söyleyemem
Utanıyorum !

Sensiz kuru bir tatsızlık ekmeğim aşım
Dalgaların yaladığı yosunlu taşların
Sesleri bile sen değil kuşların
Işık; ışık değil
Karanlık; karanlık değil
Deniz; deniz değil
Orman; orman değil
Ne kelebekler benziyor kelebeğe
Ne güllere gül.

Havayı seninle
Suyu seninle tanıdım.
Ormanı, denizi, kalemi seninle.
Yazıyı, sözü seninle tanıdım.
Sabahların, sabah olduğunu
Akşamın, akşam koktuğunu
Kışın kış, baharın bahar olduğunu
Seninle anladım.

Sensiz, neyin ne olduğunu sandımsa,
Yanıldım !



İsmet Barlıoğlu

[divine1987]

Geldim gene yoksun.
Sensizlik ve hatıraların var odada.
Giderken boşaltmayı unuttuğun küllük
İçinde izmaritler dudaklarından izler.
Dökmedim dökemedim !
Kapatmayı unuttuğun radyo
Çalan hüzünlü melodiler.
Kapatmadım kapatamadım !


Ceketimi astım.
Askıda unuttuğun ceketinin yanına.
Lakin sensizlik hala omuzlarımda...
Yorgunum çok yorgun.
Öylece çöktüm resminin karşısındaki koltuğa.
Yaktım bir sigara sensizliği çektim ciğerlerime
Ve küllüğe uzandığım da
Gene sen çıktın karşıma
Gene yokluğun çıktı karşıma...


Anlaşıldı
Gece taksim yapacaktı
Yokluğunun eşliğinde hüzün makamında...
Fırtına öncesi sessizliğin belirdiği o an da
Açık olan penceremden
Bir şey düştü odama irkildim !
Önce yerde beliren kan damlasına düştü gözlerim
Sonra da yerde yatan yaralı kuşa
Titriyordu garibim tıpkı benim gibi
Korkuyordu zavallım tıpkı benim gibi
Yaralanmıştı bir yerinden tıpkı benim gibi

Kıpırdamadan öylece yatıyordu yerde
Elime almak için uzandım
Titredi yüreğim geç kalmıştım
Garibimin gözlerine inmişti perde

İki damla yaş düştü gözlerimden
Karıştı biçarenin yerdeki kanına
Baktığımda ürperdim ne kadar benziyordu bana
Fısıldadım kendi kendime ve dedim ki

Sakın sen geç kalma

Sakın Açma Gözlerini Hiç

[divine1987]

Issızlığın ortasında

ellere sinen fesleğen kokusunun sızısında...
süzülüyor damlalar hesapsızca,
fısıltılar arasında
yorgun bakıyoruz içimizin aydınlığına,
bulutlar kuşatırken, düşüyor yağmurlar
güneşi soğutuyor köprüye gelmiş ruh
sessizliğin bozgun adımlarıyla
sarsılıyor...



gölgeler sindikçe ışığın kanatlarına,
çile odasında yaşarken
uçuyor hoyratça soğuk rüzgâr
savururken günlerin yapraklarını
kapılara prangalar vuruluyor
anahtarlar bulunmaz oluyor
köhne yansımalarımızın
boşluğunda...

iç sesimiz duvarlara çarparken
güneşten çivilerle işleniyor yanıklarımız
ıssızlığın ortasında kayboluyoruz
gölgemiz bizden bir adım öndeyken
kokluyoruz hayalimizi
ellere sinen fesleğen kokusununu
sızısında...


Merâl Özcan

[divine1987]

Yoklugunda ne atesleri hasretimle yaktim da,
Bir seni yakamadim beni yaktigin gibi.
cölde su, mahpusta gün, oructa ekmek gibi bekledim seni.Kaynakwh: Kaynakwh:
Sense araya korkular koydun,
Yasaklar koydun,
Bitmez tükenmez engeller koydun.
simdi nerdesin diye sakin sorma.
Sen cagirdin da ben gelmedim mi?
Sen varken darilmazdim ciceksiz baharlara,
Yagmurlu havalara, bu kasvetli aksamlara.
Sen varken;
Bakip iclenmezdim tren istasyonlarina,
Otobüs duraklarina...
Sen varken ayrilanlara aglamazdim...
Yikilmazdim biten sevdalarin ardindan,
Gidenlere küsmezdim,
Kalanlara acimazdim...
Sen varken böyle üsümezdim,titremezdim.
Masumdum, cocuklar gibi.
Böyle delirmezdim,küfretmezdim...
Hele ölmeyi hic düsünmezdim.
simdi soruyorum sana:
Adi sevdaysa bu cehennemin,
Sen yaktin da ben yanmadim mi?
Biliyorsun;
Bütün acilarina yesil isik yaktim olmadi.
Bütün korkularina arka ciktim olmadi.
Daglara merdiven dayadim olmadi.
Haziranda kar oldum yagdim avuclarina olmadi.
Sevdim olmadi,yandim olmadi,taptim olmadi.
Artik benden pes!
Bu askin biletini istedigin gibi kes!
Nasilsa gidiyorsun.
Biliyorum, git...
Ama ardinda;
Aglayan bir cift göz,
Paramparca bir yürek,
Ve yikilmis bir dag görmek istemiyosan;
cek silahini,daya sirtima,
Titrersem namerdim...
Sen vurdun da ben ölmedim mi?

Ahmet Selcuk Ilhan

[divine1987]

Susuyorum

Zamanın neresindeyim?
kimim?
soy ağacım nerelere uzanır?
yaşamımda kimlere gülümsedim?
kimler kanattı yaramı?..
sormadım, sorgulamadım.
beklentisiz ve çıkarsız sevmeyi öğrendim.
her gelen bir parçamı koparttı acımadan
ben gülümsedim..

tut ki ben bir türküyüm, adı konmamış
gönlünde susturduğun hıçkırık,
dağların doruklarında yalnız bir bulut..


tut ki incinmiş bir gülümseme,
deli bir rüzgar,
gökyüzünün en uzak yıldızı..
tut ki, çölde savrulan bir kum tanesi,
isimsiz bir sokak,
adsız bir susku..

sustukça susuyorum
dilimde, yüreğimde binbir kilit..
oltu taşının en siyahına düşüyor gecelerim,
ben susuyorum,
yüreğimdeki şiirler ağlıyor.

susuyorum,
içimdeki çocuk ölüyor.


Zeynep Peri

[cananahmet]

sustukça susuyorum
dilimde, yüreğimde binbir kilit..
oltu taşının en siyahına düşüyor gecelerim,
ben susuyorum,
yüreğimdeki şiirler ağlıyor.

çoook güzel